Heeft: Verschillende diagnoses, de meest aanwezige is manisch depressief bipolair 1
Ik loop op veel terreinen van mijn leven tegen de beperkingen van en vooroordelen tegen mijn ziekte op. Bij het zoeken van werk, in mijn vriendschappen, maar ook in hulpverlening. Ik word, vind ik, niet serieus genomen als ik begin over de manier waarop mijn ziekte een taboe-onderwerp is.
Stigma: De mensen zien ons niet als iemand die een bipolaire stoornis of een schizofrene psychose heeft, maar ze zien ons als zotten uit de psychiatrie.
Iedere keer als ik de bus nam vanuit mijn woonplaats naar de psychiatrie en hier moest afstappen, iedere keer als ik mijn adres moest doorgeven wanneer ik in de psychiatrie woonde, iedere keer als vrienden mij vroegen wat ik aan het doen was, iedere keer als mensen vonden dat ik vreemde dingen beleefde – en ik dat zelf ook vond – en mensen mij raar vonden en over met spraken…iedere keer voelde ik het stigma.
Tip: Wees als hulpverleners eerlijk en open tegen ons. | 
